خلاصه سی دی خواست،تقدیرات و تفکرات "استاد امین"
سه شنبه 29 تیر 1395 ساعت 14:14 | نوشته ‌شده به دست همسفر سایه | ( نظرات )
به نام خداوند بخشنده مهربان


خلاصه سی دی خواست،تقدیرات و تفکرات"استاد امین"

خلاصه سی دی خواست، تقدیرات و تفکرات"استاد امین" بخش اول
غذای فاسد اصولاً به غذایی که غیرقابل‌مصرف است گفته می‌شود. به دلیل اینکه میکروب‌ها و باکتری‌ها در آن فعالیت کرده‌اند و از آن مصرف کرده‌اند و حالا ترکیبات شیمیایی آن تغییر کرده و از چیزی به چیز دیگری تبدیل‌شده‌اند و غیر قابل‌استفاده است. ترس هم یک حس است این حس، تفکر را احاطه می‌کند و در آن رسوخ می‌کند. مثل میکرو بها و باکتری‌ها که درون غذا رسوخ می‌کنند و ماهیت آن را تغییر می‌دهند. زمانی که ما دچار ترس می‌شویم آن نیرو روی تفکر ما تأثیر می‌گذارد وجهت آن را عوض می‌کند. چون تفکر، یک حرکت است از یک نقطه‌به‌نقطه‌ای دیگر. چون حرکت از یک مجهول به سمت معلوم است، پس یک مسیر حرکت وجهت دار است.
خواست و فرمان
همه‌چیز طبق فرمان و خواست اتفاق می‌افتد اگر انسان خواسته‌ای نداشته باشد و چیزی را نخواهد اتفاقی بر این مبنا نمی‌افتد؛ یعنی کائنات (سیستم آفرینش) به خواسته‌های ما پاسخ می‌دهد، اما اگر خواسته نداشته باشیم پاسخی هم دریافت نمی‌کنیم.
برای هر خواسته‌ای یک پاسخ مربوط به آن در اختیار ما قرار می‌دهند و هیچ‌چیزی در کائنات زورکی اتفاق نمی‌افتد اما ما گاهی از خیلی از خواسته‌های خود اطلاع نداریم یعنی خواسته‌ها هم دارای صور آشکار و صور پنهان هستند. چون همه‌چیز طبق خواست و فرمان اتفاق می‌افتد و خواسته‌های انسان منشأ درون خود انسان است پس هر اتفاقی که می‌افتد پیش از اینکه تابع جهان بیرون باشد تابع جهان درون خود ماست.
خواسته مثل هسته می‌ماند یک گردو خواسته‌ای دارد تبدیل به درخت گردو؛ اما اگر یک درخت گردو خواسته تبدیل به یک خوشه گندم داشته باشد ما نمی‌توانیم بگوییم زمین بد بود که دانه گرد و تبدیل به خوشه گندم نشد و هیچ خواسته‌ای از بین نمی‌رود بلکه آن خواسته درون صور پنهان قرار می‌گیرد و دوباره برمی‌گردد و در جایگاه دیگری رشد می‌کند.
محیط، اجتماع، آب، آفتاب در حکم بستر است تا خواسته رشد کند، اگر چیزی برای ما اتفاق می‌افتد درواقع پاسخ کائنات به خواسته‌های معقول و غیرمعقول ماست و وقتی خواسته‌های نامعقول ما شکوفا می‌شود برای ما رنج را به ارمغان می‌آورد و خواسته‌های معقول وقتی به انجام می‌رسد در ما آرامش و تکامل و شادی را به ارمغان می‌آورند.
خواسته اول گفته می‌شود بعد فرمان صادر می‌شود و زمانی که فرمان صادر شود یعنی مجوز صادرشده است و اگر فرمان صادر نشود خواسته همچنان باقی می‌ماند تا زمانی که فرمان آن صادر شود؛ یعنی هر خواسته‌ای در انسان در هرزمانی به اجرا درنمی‌آید و این موضوع را قدرت مطلق بنا به تشخیص خود، فرمان ِآن را صادر می‌کند.
تقدیرات و تفکرات
اکثراً می‌گویند اگر برای ما چیزی مقدر شده پس اراده و اختیار ما چگونه می‌شود؟ و اگر آینده ما از پیش تعیین‌شده پس چگونه ما را موردحسابرسی قرار می‌دهند؟
تقدیر یا قدر به معنی اندازه و مقدار ارزش است. گاهی می‌گویند تقدیر من بود همسرم در اوایل جوانی فوت شود چه کسانی بیشتر از این واژه استفاده می‌کنند؟ زمانی که انسان در مطالب بدی قرار می‌گیرد این مطالب بیشتر به سراغش می‌آید. اگر از انسان‌هایی که وضعیت بدی دارند، بپرسید می‌گویند: این تقدیر من بود و این از پیش تعیین‌شده بود؛ اما اگر پیش کسی که از مرتبه بالایی برخوردار است بروید نمی‌گوید این تقدیر من است بلکه می‌گوید لطف خدا بود، تلاش خودم بود، از تمام قدرتم استفاده کردم، خانواده به من کمک کردند، پس حتی دیدگاه ما انسان‌ها درجاهای مختلفی بکار می‌رود. قدر و اندازه هر شخصی جایگاه آن شخص است.
طبق آیه‌ای از کتاب شریف: نیست انسان چیزی جز آن چیزی که تلاش می‌کند. برای انسان هر چیزی که وجود دارد و هر چیزی که در آن قرارگرفته آن چیزی است که کسب کرده و تلاش کرده و آن تلاش محصول عمل خودش بوده که این جایگاه می‌تواند رفیع باشد یا پایین؛ اما هر چیزی که هست، دستمزد خود فرد است. انسان دارای 3 زمان است: گذشته، حال، آینده؛ که ما خیلی اطلاعاتی راجع به گذشته نداریم.
تفکرات در زمان حال انجام می‌شود چیزی که الآن به وجود می‌آید. وقتی تفکرات و تقدیر باهم تلفیق می‌شود مسیر حرکت انسان را مشخص می‌کند و زمانی که ما کاری را بدون حساب‌وکتاب انجام می‌دهیم، مثل مصرف مواد، بدون تفکر به سرانجام آن، درست مانند ستونی می‌مانیم که موریانه سالیان سال آن را خورده، اما در یک‌لحظه کل آن پایین می‌آید و صدای آن در یک‌لحظه شنیده می‌شود اما این تخریب ِسالیان زیادی است. تقدیر انسان هم همین‌طور است آن تخریبی که سالیان زیادی انجام داده اما بازتاب آن هنوز نرسیده و بعد از مدتی بازتاب آن اتفاق می‌افتد که آن تقدیر خود فرد است. تقدیر مثل موجی است که ما به وجود می‌آوریم و برمی‌گردد به سمت ما و ما در مقابل آن می‌توانیم کارهای مختلفی انجام دهیم.
به خداوند هستی‌بخش گفته می‌شود، چون بستر شکوفا شدن را خداوند در اختیار ما قرار می‌دهد درست است که خواسته‌ها از جانب ماست، ما دانه راداریم، اما زمین و آب‌وخاک و باد را خداوند در اختیار ما می‌گذارد. اگر ما تنها بودیم خواسته‌های ما شکوفا نمی‌شد. پس اراده خداوند است، چون شرایط همه کارها را خداوند انجام می‌دهد. کسی که برای کسی دعایی می‌کند، بینشان پیوند محبتی وجود دارد وگرنه انسان برای هر کس و هر چیزی که دعا نمی‌کند. این پیوند را خود شخص به وجود می‌آورد؛ یعنی اعمال شخص است که باعث این مسئله می‌شود که دیگری برایش دعا بکند. پس اعمال آدمی در آن سهیم است. اگر هم نفرین می‌کنید به خاطر کارهای غلطی است که شخص انجام می‌دهد و یا برداشت غلطی است که ما از رفتار آن شخص می‌کنیم. پس بازهم به عمل آن شخص بستگی دارد؛ که اگر درست باشد کمکش می‌کند و اگر غلط باشد به خودمان برمی‌گردد.
واقعیت آن است که ما از خیلی چیزها بی‌اطلاع هستیم. وقتی از خواسته‌های خودمان بی‌اطلاعیم، خواسته‌های مردم که دیگر هیچ... . یکی از دلایلی که می‌گوییم قضاوت نکنیم برای این است که اندیشه خودمان را که هیچ انگیزهٔ طرفمان را هم نمی‌دانیم. حتی نمی‌دانیم در مغز و اندیشهٔ خودمان چه می‌گذرد.

 
هرروز انسان شناخت جدیدی از خود به دست می‌آورد. شاید یک روز فکر کند که انسان بسیار خوبی است و کمی بعد به این نتیجه برسد که نه خیلی هم انسان خوبی نیست. بعد از چندین سال کاوش.
نکته: درست است که آن چیزی که برای ما اتفاق می‌افتد مطابق خواسته است اما یا آموزش است یا مجازات تنبیه است؛ یعنی یک عملی انجام داده‌ایم، یک آسیبی وارد کرده‌ایم، یک حرمت‌شکنی کرده‌ایم یا یک نقض قانونی انجام داده‌ایم که این موجب مجازات قانونی می‌شویم؛ که اصطلاحاً به آن کار ما یا هر چیز دیگری می‌گویند. یا قانون مثقال که عیناً به خودمان برمی‌گردد. یا خواهان این هستیم که چیزهای بیشتری را متوجه شویم، می‌خواهیم درک بیشتری پیدا کنیم، می‌خواهیم عمق بیشتری را متوجه شویم، می‌خواهیم معنویت و معرفت کسب کنیم، آن‌وقت است که باید آموزش ببینیم. آنجایی که می‌خواهیم آموزش ببینیم یک سری اتفاقات برایمان می‌افتد؛ که کلاً در این دو مورد اتفاقاتی برایمان می‌افتد نسبت به اینکه آن شخص خودش چه کرده و یا چه خواسته است.
تقدیری که اتفاق می‌افتد چیزی بوده است که از این لحظه بوده است تا زمان گذشته. هر کاری که ما می‌کنیم این تقدیر را برای ما به وجود می‌آورد؛ و تقدیر از یک سری قوانین پیروی می‌کند. مثل قانون عمل و عکس‌العمل؛ یعنی ما اگر عملی را انجام دهیم ولو که بسیار کم و اندک باشد، آن عمل به ما برمی‌گردد. این‌طور تصور بکنیم که ما یک‌صدایی را از خودمان درمی‌آوریم، این صوت می‌رود، خارج می‌شود، به یک کوه برخورد می‌کند؛ و پژواک این صدا برمی‌گردد به خودمان می‌رسد؛ که این اتفاق می‌افتد فقط نکته‌ای که هست در این برگشت است که ردخور هم ندارد، زمان برگشت این صدا است. ممکن است این زمان برگشت خیلی طولانی‌تر باشد و یا همان لحظه به ما برگردد. اتفاقی که باعث این می‌شود که ما دچار توهم شویم که حساب‌کتابی نیست و هر کی هر کیه، این همین زمان است. چون گاهی، ما هر کاری می‌کنیم آناً نتیجه‌اش را نمی‌گیریم، به‌مرورزمان نتیجه این کارمان را فراموش می‌کنیم و ممکن است از حد سالیان هم بگذرد تا این چرخش اتفاق بیفتد و برگردد که آن‌هم قانون خاص خود را دارد و چون انسان دائماً در حال تغییر است این مطلب خودش را نشان نمی‌دهد؛ اما اعتقاد داشتن به این مسئله که چیزی که به ما برمی‌گردد همان چیزی است که خودمان سفارشش را داده‌ایم. مطابق این فراموشی انسان، پس از گذشت سال‌ها و رسیدن به زمان گرفتن جواب اعمال بر طبق بیان قرآن مجید، انسان عز و جز، ناله و غرغر می‌کند و این چیزی نیست جز آن چیزی که خودش سفارشش را داده بود؛ و برعکس آن‌هم این‌که وقتی به قدرتی یا مقامی می‌رسد، این بار یک‌جور دیگر برداشت می‌کند. به خود غَرّه شده و چنین استنباط می‌کند که همه این‌ها از توانایی‌ها و تلاش‌های خودم است. به‌غیراز کسانی که ایمان می‌آورند. ایمان مانند زمین قوی‌ای می‌ماند که آب را در خود نگه می‌دارد. انسان باایمان انسانی است که فراموش نمی‌کند. مثل زمین حاصل خیزی است که اگر شما آن را حفر کنید می‌توانید در آن قنات احداث کرده و از آن زمین آب استخراج‌کنید؛ و انسان باایمان، آن چیزی را که انجام داده است را در خود حفظ می‌کند و به فراموشی نمی‌سپارد. ولو آن عمل، عمل خوشایندی نباشد؛ و وقتی به آن عمل رسید در ادامه زندگی وقتی به زمان عکس‌العمل رسید دیگر ناراحت نشده و آن را می‌پذیرد. پس این خصلت ایمان است چه خیر باشد و چه شر.
نکته: چون انسان جاری است و قابل‌تغییر تا آن موجی که به وجود آورده، برود و بازگردد، انسان تغییر کرده و از نوعی به نوع دیگر تبدیل می‌شود. حالا آن موج و یا صوت به شخص برگشته ولی آن انسان دیگر انسان قبلی نیست و سطح دانایش تغییر کرده و ظرفیتش تغییر کرده و یا بلعکس دچار اُفت ظرفیتی و شخصیتی شده باشد، آن‌وقت است که این تغییر خیلی تعیین‌کننده است. اگر عمل زشتی را مرتکب شده است که تقاصش در حال برگشتن است، در جهت مثبت تغییر داشته باشد، با رسیدن تقاصش درد کمتری را حس می‌کند؛ و به بیان ساده‌تر می‌تواند، خیلی راحت‌تر از آن موج عبور کند؛ و با بزرگواری و سخاوت خویش آن را بپذیرد. مثل گرفتن یک بیماری یا از دست دادن عزیزی. ولی اگر اُفت کرده باشد و در تاریکی بیشتری فرورفته باشد، سختی بیشتری را نیز متحوّل می‌شود؛ و این چیزی نیست جز درک مفهوم عذاب. مثل سختی که بعد از رسیدن به سفر دوم حسش می‌کنیم؛ زیرا خود آن را سفارش و به وجود آورده بودیم؛ و این خود از دو قانون دیگر تبعیت می‌کند. یا مجازات است و یا آموزش که در بالا ذکر کردیم. یک مثال ساده اینکه: زمانی ما مشتی را به شکم استاد بدنسازیمان می‌زنیم، برای اینکه عضلات دست و مشتمان قوی شود (خواهان آموزش) و زمانی که مشتی را به شکم یک انسان دیگر در جامعه می‌زنیم که برای فسق و فجور است (تنبیه و مجازات). به‌هرحال به خواست و فرمان اتفاق می‌افتد که دست‌پخت خودمان است و وقتی‌که به ما رسید نمی‌توانیم تشخیص دهیم و یا خود را اذیت کنیم که این علتش چه بوده است؛ اما مهم این است که خودمان آن را به وجود آورده و از آن تقدیر درس بگیریم. وقتی به انسان دردی وارد می‌شود این برای آن است که انسان شکافته شود.
دقیقاً زمانی که انسان دچار منیت می‌شود که همه‌چیز را به‌خوبی می‌داند و از همه برتر است، آنجاست که خِنگ می‌شود و هرچقدر که عمق منیّتش بیشتر، عمق خِنگیش نیز بیشتر می‌شود. چون دائماً در توهم افکار خودش مانده است. شاید خیلی از انسان‌هایی که در دام اعتیاد افتاده‌اند در ذهن خود بسیاری سؤالات معنوی داشته بودند که بعد از رهایی به جواب سؤالات بیست یا سی سال پیش خودشان می‌رسند. مثل معتادی که می‌گوید: من دنبال علم بودم اما یک دفعه دیدم که وافور و هروئین تو دستم دارم. چرا این شد؟ که پاسخ این سؤال اینجاست که ما تا ضد چیزی را تشخیص ندهیم نمی‌توانیم به اصل موضوع پی ببریم و چون خداوند ضدی نداره سر ازاینجا درآوردیم؛ و بعد از خروج از تاریکی‌ها و اضداد است که به مفهوم رهایی و آرامش پی می‌بریم و به ایمان و عرفان دست پیدا می‌کنیم چون با تمام وجودمان حسش می‌کنیم.
حال سؤال اینجاست که وقتی انسان گناهی را مرتکب می‌شود و عذابی را به خاطر گناهش می‌بیند، اطرافیانش نیز همراه او دچار سختی و عذاب‌هایی خواهند شد. علت آنچه می‌تواند باشد؟ و جواب اینکه: هر مسئله‌ای دو طرف دارد. ذرات هم به دنبال یکدیگر روان می‌شوند. سرد، سردی را می‌کشد و گرم، گرمی را. پدر و مادر و کسانی که در کنار ما قرار می‌گیرند به علت پیوندی که بینمان وجود دارد این مسئله را امتحان می‌کنند. در این رابطه پیوند محبت است که کنار همدیگر قرار می‌گیرد و البته پدر و مادر و یا همسری نیز هست که بین آن‌ها با ما پیوند عمیق محبتی وجود نداشته باشد. و این فرصتی می‌تواند برای آن‌ها باشد تا با فرزند و یا همسری که در کنارشان قرارگرفته بار گناهان خود را کم کنند با عذابی که می‌کشند نقصان‌های درونشان را رفع نمایند و آن‌ها باید اینجا فرابگیرند که در مقابل عذابی که می‌بینند عمل به مثلی نداشته باشند بلکه با آرامش، حوصله، تفکر، تدبیر و محبت آن را هدایت کنند و به شخص خیروبرکت بدهند که می‌توانند برایشان جنبه آموزش داشته باشد و یا همان قانون جذب ذرات است که هر دو همدیگر را باوجود چیزی که در ما وجود دارد یکدیگر را جذب می‌کنیم. این آزمایش در آن ختم می‌شود که ما اشکالات درون خود را بیابیم و برای حلشان اقدام کنیم.
چیزی که ما روی آن تفکر می‌کنیم جزء تقدیر ساز ما نیست، بلکه وقتی بعد از تفکر آن را به اجرا درآورده و درخواست می‌کنیم از آن لحظه به تقدیر ما می‌پیوندد. خواه این تفکر ما یک روز طول بکشد و خواه شش ماه جزء تقدیر ما محسوب نمی‌گردد. تقدیر یا سرنوشت آدمی نتیجه کارهای خودمان است که قدر و اندازهٔ ماست که تقدیر و سرنوشت ما را می‌سازد که بسیار زیبا و مهم است.

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: سی دی های آموزشی و جهانبینی،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
پنجشنبه 31 تیر 1395 22:18
باتشکر بسیار عالی
هادی پنجشنبه 31 تیر 1395 14:09
درود وخدا قوت بسیار زیبا بود .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو